Zaburzenia jedzenia

Anoreksja

jadłowstręt psychiczny (anorexia nervosa) charakteryzuje się celową utratą wagi ciała, wywołaną i podtrzymywaną przez pacjenta. Chorobie towarzyszą szczególne objawy psychopatologiczne: lęk przed otyłością i zniekształceniem sylwetki ciała. Lęk ten przybiera postać uporczywej idei nadwartościowej, w związku z czym pacjent wyznacza sobie niski limit wagi. Zazwyczaj stwierdza się niedożywienie różnego stopnia z wtórnymi zmianami hormonalnymi i metabolicznymi oraz zaburzeniami funkcjonowania organizmu.

Do objawów jadłowstrętu psychicznego należą ponadto:

• ograniczenia w diecie,
• wyczerpujące ćwiczenia fizyczne, prowokowanie wymiotów, przeczyszczanie oraz stosowanie leków tłumiących łaknienie i środków diuretycznych.

Bulimia

żarłoczność psychiczna jest zespołem charakteryzującym się okresowymi napadami obżarstwa i nadmierną koncentracją na kontroli masy ciała. Pacjentki z bulimią stosują skrajne metody przeciwdziałania przybieraniu na wadze.

Do rozpoznania bulimii konieczne jest stwierdzenie wszystkich wymienionych objawów:

• stałe zaabsorbowanie jedzeniem i niepowstrzymane pragnienie lub poczucie przymusu jedzenia,
  
• nawracające epizody przejadania się, polegające na pochłanianiu olbrzymich ilości jedzenia,
  
• przeciwdziałanie przybieraniu na wadze przez prowokowanie wymiotów, nadużywanie środków przeczyszczających, okresowe głodówki, przyjmowanie leków tłumiących łaknienie, preparatów tarczycy lub środków moczopędnych,
  
• chorobliwa obawa przed otyłością.

Częste wymiotowanie może powodować schorzenia dziąseł i ubytki zębów, odwodnienie, zaburzenia równowagi elektrolitowej, zaburzenia pracy serca, uszkodzenie nerek, odwrócenie perystaltyki jelit, tężyczki, napadów padaczkowych, osłabienia mięśni, czy do znacznego spadku masy ciała. W skrajnych przypadkach prowadzi do arytmii pracy serca, mogącej spowodować śmierć.

W leczeniu zaburzeń odżywiania stosuje się głównie psychoterapię. Mniejsze zastosowanie znajduje niekiedy farmakoterapia.